Jeżozwierze to fascynujące zwierzęta. Są wprawdzie małe i mają krótkie nogi,
ale dzięki kolcom mogą się obronić nawet przed lwem!

Obserwujcie zwierzęta przez kilka minut. Jeśli w skrzynce zostało jedzenie, możecie rzucić trochę na stół. Co się stanie kiedy dwa jeżozwierze staną zbyt blisko siebie?
Przez większość dnia podczas chodzenia, odpoczynku lub jedzenia, kolce leżą spokojnie przy ciele jeżozwierzy. W momencie kiedy się przestraszą, czują się zagrożone lub chcą bronić swojego jedzenia, wtedy natychmiast stawiają swoje kolce. Podczas jedzenia jeżozwierze ustawiają się tyłem do innych osobników, i broniąc jedzenia pokazują im najgrubsze kolce.
W naszej grupie jeżozwierzy, aby się chronić wystarczy postawić kolce. Jednak w przypadku wielkich drapieżników zachowanie to już nie wystarcza by je odstraszyć. Wtedy jeżozwierze biegną w kierunku wroga tyłem i wbijają kolce w ich ciała. Ponadto jeżozwierze mają na ogonie specjalnie ukształtowane kolce w kształcie kapsuły, którymi mogą wytwarzać hałas (patrz tablica informacyjna „Magazyn broni jeżozwierza”).

Użycie kolców - włącz głos! :)

Takie kolce są dość przydatne. Z czego się składają? Wskazówka: mamy coś podobnego na głowie!
Kolce to przekształcone włosy. Włosy i kolce są wykonane z keratyny. Podobnie jak grzywa lwa, kopyto kucyka, róg krowy, dziób ptaka lub tarcze skorupy żółwia - wszystko z tego samego tworzywa - keratyny!

 

Szalona opowieść, prawda? Macie ochotę na jeszcze jedną?
Jest zima, grupa jeżozwierzy tuli się, by się ogrzać. Jednak kłują się nawzajem kolcami, ałłaa... Muszą się więc odrobinę od siebie odsunąć, po chwili znajdują odległość, w której jest im wystarczająco ciepło i nie kłują się.
Czy między sobą czasami też stroszycie „kolce”, gdy ktoś zbliży się zbyt blisko? Czego możemy nauczyć się od jeżozwierzy?
Tak jak w powyższej opowieści, większość z nas potrzebuje bliskości i ciepła, ale potrzebujemy także przestrzeni. Czego możemy się w tym przypadku nauczyć, aby pozostać w sympatii między sobą, musimy czasem także nastroszyć nasze „kolce“.

Uwaga, kłuję!

Spędziliście już trochę czasu przy wybiegu. Zauważyliście zapewne przestrzeń pomiędzy stołem i ogrodzeniem? Dlaczego jeżozwierze nie zeskakują? Przyjrzyjcie się w jaki sposób poruszają się w swoim otoczeniu!
Jeżozwierze mają stosunkowo małe oczy i dość słabo widzą. Ponieważ prowadzą nocny tryb życia, ich zmysł wzroku jest słaby. Szeroki nos i włosy na twarzy pomagają im orientować się w ciemności. Z wysokości stołu nie widzą ziemi, więc zazwyczaj nie skaczą w „otchłań”. Niektóre z nich dowiedziały się, że ziemia nie jest aż tak daleko i celowo zeskakują, aby zbierać resztki jedzenia.

Jeżozwierze należą do gryzoni

Czas na kilka zagadek